Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, obchodzona 15 sierpnia, to święto religijne upamiętniające wniebowzięcie Maryi do nieba z ciałem i duszą. Jest to dogmat Kościoła katolickiego, ogłoszony w 1950 roku przez papieża Piusa XII.
Święto Matki Boskiej Zielnej to potoczna nazwa tego samego święta, 15 sierpnia, w polskiej tradycji ludowej. Nazwa ta nawiązuje do obrzędów związanych z przynoszeniem do kościołów bukietów z ziół, kwiatów, owoców i warzyw, które są tam święcone. Ludność wiejska wierzyła, że poświęcone w ten dzień rośliny mają szczególną moc, chroniącą przed chorobami i złymi mocami.
Podsumowując, oba terminy odnoszą się do tego samego dnia, 15 sierpnia, ale „Wniebowzięcie” to termin teologiczny, a „Matki Boskiej Zielnej” to nazwa potoczna, związana z tradycjami ludowymi.
Od wieków w Polsce ten dzień nazywano świętem Matki Boskiej Zielnej. Rolnicy przynosili do kościołów wiązanki ziół, kłosów, warzyw i owoców. To nie tylko piękny zwyczaj — to modlitwa wdzięczności.
Bo ziemia, jej plony, zdrowe ziarno i czysta woda są fundamentem życia. A nad tym wszystkim — opieka Maryi, która błogosławi polu, zagrodzie i domowi.
I tak jak rolnik strzeże ziarna przed chwastem, tak żołnierz strzeże granicy przed wrogiem. Ziemia i Ojczyzna potrzebują opieki…
CUD NAD WISŁĄ
Rok 1920. Ziemia jeszcze pachnie żniwami, a tu na Polskę spada czerwony huragan ze wschodu.
Warszawa klęczy. W kościołach rozbrzmiewa „Pod Twoją obronę”. Wojsko Polskie i ochotnicy stają w obronie granic. Wśród nich — młody kapłan Ignacy Skorupka.
14 sierpnia, dzień przed Wniebowzięciem, pod Ossowem walczą chłopcy ledwie starsi od harcerzy. Strach bierze górę. I wtedy ksiądz zakłada stułę, bierze krzyż i biegnie w pierwszej linii.
Kula przeszywa jego czoło. Pada z ramionami rozłożonymi jak do modlitwy, jakby składał Polskę u stóp Maryi. A następnego dnia, w Jej święto, wojska bolszewickie zostają rozbite. Polska ocala.
To był cud. Cud nad Wisłą. Zwycięstwo w dniu Matki…
Leave a Reply